والدین کودکان اوتیسمی، توجه‌شان را بین فرزندانشان تقسیم کنند

ایسنا/ یک روانشناس گفت: معمولاً والدین کودکان اوتیستیک، فرصت کمی برای توجه به سایر اعضای خانواده دارند و این می‌تواند آسیب‌زا باشد.

به گزارش زنان خبر؛ «لیلا بابامرادی» اظهار کرد: بزرگ کردن کودک اوتیستیک برای والدین مسائلی را به همراه خواهد داشت که مهم‌ترین آن، کمبود وقت در رسیدن به خواسته‌های همگی اعضای خانواده است. در واقع، درگیری با مسائل کودک اتیستیک تقریباً همه وقت و انرژی والدین را صرف خود می‌کند و وقت کمی را برای مسایل دیگر افراد خانواده باقی می‌گذارد.
این روانشناس ادامه داد: بسیاری از والدین آسایش و آرزوهای خود را فدای پرورش کودک بیمار خود می‌کنند. در حالی که پدر و مادر باید به سایر فرزندان خود این موضوع را تفهیم کنند که خواهر یا برادر اوتیستیک آن‌ها مشکل مهمی دارد و همگی باید برای کمک به او تلاش کنند. در واقع تحقیقات نشان می‌دهد که بسیاری از این خواهران و برادران توانسته‌اند با این مشکلات کنار آمده و در برنامه درمانی خانواده، کمک مهمی باشند.
وی افزود: بهتر است والدین به سایر اعضای خانواده، اوتیسم و عوارض آن را توضیح دهند تا آن‌ها نیز رفتارهای کودک بیمار را بهتر شناخته و با آن کنار بیایند. علاوه‌بر این، بهتر است هر چند وقت یک بار جلساتی در خانواده تشکیل شود و موضوع اوتیسم و کارهایی که متعاقب آن انجام می‌شود بررسی شود. البته والدین باید سعی کنند توضیحات و مسایل مطرح‌شده متناسب با سن فرزندشان بیان شود تا آن‌ها بتوانند مشکلات موجود را بهتر درک کنند.
بابامرادی تصریح کرد: در رابطه با خصوصیات کودک اوتیستیک باید با دیگر افراد خانواده به خوبی صحبت شود، چون وقتی که یک کودک سالم برای بازی با یک کودک اوتیستیک به طرف او می‌رود ممکن است در ابتدا کودک بیمار به کودک سالم پشت کند. در اینجا باید به کودک سالم فهماند که این کار کودک بیمار از روی عمد و قصد نیست و او باید سعی کند تا با کودک بیمار ارتباط برقرار کرده و توجه او را به خود جلب کند.
این روانشناس خاطرنشان کرد: دستورالعمل‌هایی وجود دارد که با آموزش آن‌ها، خواهران و برادران سالم می‌توانند با برادر یا خواهر اوتیستیک خود ارتباط برقرار کرده و بازی کنند که از جمله آن‌ها می‌توان به جلب توجه کودک بیمار، دادن دستورهای ساده و ارائه مشوق و تشویق برای رفتار و بازی درست اشاره کرد.
بابامرادی خاطرنشان کرد: والدین باید در طول هفته، زمان مشخصی را برای کودکان غیر اوتیستیک خود کنار گذاشته و از تفریح با آن‌ها لذت ببرند، چون این موجب می‌شود منبع انرژی‌شان برای صرف وقت با کودک بیمار از نو پر شود و به‌عبارتی روحیه تحلیل رفته خود را بازیابد.

منبع: ایسنا