ناموسمان را می‌برند و عین خیالمان نیست

فیلم لاتاری یکی از بزرگ‌ترین مشکلات زنان و حتی مردان کشور را به تصویر می‌کشد که موسای قهرمان این فیلم در جامعه کنونی کمتر به چشم می‌خورد.

به گزارش زنان خبر، لاتاری قصه‌ی زنان سرزمین است، قصه‌ی سکوت، قصه‌ی فقر، فحشا و …

لاتاری واقعیت جامعه‌ای است که از دردها می‌گوید، معضل جامعه را فریاد می‌زند ولی این فیلم در سکوت خفه‌شده است.

داستان زنانی را نقل می‌کند که با آگاهی و یا بدون آگاهی دچار چالش می‌شوند؛ شاید یکی از مشکلات کشورمان از زبان این فیلم بیان‌شده است و عده‌ای آن را پشت پرده‌ی سیاست‌هایشان محو کردند.

در جشنواره فیلم فجر، فیلم لاتاری به نمایش گذاشته شد، اشک‌ها را روی گونه‌ها جاری کرد و در انتهای هر سانس همه برای آن کف می‌زدند و به احترام آن می‌ایستادند.

موسی یکی از شخصیت‌های این فیلم با صراحت می‌گوید ” ۸ سال جنگیدیم که یک وجب از خاک کشور را نبرند ولی اکنون ناموسمان را می‌برند و عین خیالمان نیست”

دیالوگ موسی تنها یک حرف، دیالوگ یا متن نبود؛ دیالوگ موسی در لاتاری حقیقت جامعه‌ای است که برخی از مردانش ادعای مردانگی دارند و در عمل چنین نیست.

همه سکوت کرده‌ایم و نظاره‌گر فقر زنان، خودفروشی، تن‌فروشی، دست‌فروشی، تکدی گری، فحشا، بی‌حجابی و… زنانی هستیم که به قول موسای قصه لاتاری عین خیالمان نیست.

باید هم برخی باعث کمرنگ شدن لاتاری شوند چون این فیلم انعکاس دردی از دردهای جامعه است، مانع اوج گرفتن فیلم لاتاری شدند چون با صراحت به ضعف‌هایی اشاره کرد که باب میل برخی از آقایان نبود.

سینما را تبدیل کرده‌ایم به داستان‌های عاشقانه‌ی تکراری و تولیدهای بی‌محتوا و مانع از ایجاد موج نو شده‌ایم.

بال‌وپر فیلم لاتاری اگر در جشنواره فیلم فجر چیده شد اما زبان این فیلم گویای بسیاری از دردهای کشور بود؛ این فیلم از زنانی می‌گوید که …

سیاست، دیپلماسی و یا هر چیز دیگری نباید نسبت به این فیلم معترض می‌شد؛ هنر، فرهنگ و سیاست مقوله‌ای کاملاً جدا هستند.

باور دارم موسای قهرمان در این فیلم بی‌نظیر مردانگی و جوانمردی را به رخ کسانی کشید که در برابر فحشای زنان و حتی مردان سکوت کرده‌اند، ایمان‌دارم به تمام حرف‌های موسای فیلم لاتاری که هیچ‌کسی جرئت بیان چنین حرف‌هایی را ندارد.

اگر فیلم لاتاری قربانی سیاست عده‌ای بینای نابینا شد ولی مشکل زنانی که در این فیلم بیان شد را قربانی سوء مدیریت‌ها نکنیم.

مهدیه خسروی

 

 

 

انتهای متن/*