دختری می میرد

مرثیه ای برای «قربانیان حماقت»

به گزارش زنان خبر، نازنین دخترم! من توررا دوست میدارم، همانطور که ماشینم را، همانقدر که تلویزیون جدیدمان را!

رومینا؛ محصول باغ من ! جان یافته از من ! شکوفه ی گیلاس من! مگر غیر این است که خودم کاشتمت، پس تا در باغ من هستی صاحبت منم، تا زمانی که صاحب ناموس پرستی چون من مالکیتت را به عهده بگیرد ، تا آن زمان دخترکم هیچ مکن! عاشق نشو ، زیبا نباش ، دیده نشو، چرا که ما ناموس پرستان همگی داسِ نگهبانِ آبروی خود را داریم.

پس ای غیرت مردان “بیایید دخترانمان را بکشیم” بگذارید همه بدانند اشیا دوست داشتنی ما برای ماست و بس، وگرنه درو همسایه چه خواهند گفت!؟؟ با آبرویی که باید مراقب ریزش آن باشیم، چه کنیم!؟؟ ای وای از این همهمه های ویرانگر که می آید و قربانی می گیرد، نگاه کن، کسی دیگر، جایی دیگر، داسی دیگر، و …..

نیکا مرادی

دانشجوی جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی

 

انتهای متن/*